Historia Mnikowa
Pierwsza wzmianka o Mnikowie pochodzi z 1384 r., gdy jego właścicielem był Vladimir z Mnikowa. Następne informacje o wsi pojawiają się w kronikach Jana Długosza, odnotowującego, że w połowie XV w. Mników należał do Marcina Frykacza herbu Topór, a następnie do Gabriela z Tenczyna.
W 1604 r. marszałek wielki koronny Mikołaj Wolski podarował wieś ojcom Kamedułom. W efekcie Mników stał się wsią klasztorną, co znalazło odzwierciedlenie w jego nazwie (pierwotnie brzmiała ona Mnichów, czyli osada należąca do mnichów). Ojcowie Kameduli wybudowali tutaj dwór, przeznaczony na siedzibę świeckich zarządców. Od 1605 r. w dworze znajdowała się kaplica, która w 1977 roku została poświęcona przez kardynała Karola Wojtyłę.
Obecnie miejscowość liczy ok. 1000 mieszkańców.
Dolina Mnikowska
W zachodniej części Mnikowa rozpościera się malownicza Dolina Mnikowska z jaskiniami, w których odnaleziono ślady pobytu człowieka prehistorycznego. W dolince jest 10 grot, które w przeszłości miały stanowić schronienie dla konfederatów barskich i powstańców styczniowych. Według legendy, bywał tu król Zygmunt August z Barbarą Radziwiłłówną.
Dolina Mnikowska znana jest także z kilkumetrowego wizerunku Matki Bożej zwanej Skalską, widniejącego na wapiennej skale. Pierwotny obraz został namalowany w roku 1863 przez malarza - taternika Walerego Eliasza Radzikowskiego.
